Wednesday, March 14, 2007

TA ΕΙΣ ΕΑΥΤΟΝ (25) - ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ


ΙΑ 15 8 Επιτήδευσις δε απλότητος σκάλμη εστί

(Η επιτηδευμένη απλότητα είναι κρυμένο εγχειρίδιο)

ΙΑ 23 Σωκράτης και τα των πολλών δόγματα Λαμίας εκάλει, παιδίων δείματα

(Ο Σωκράτης ονόμαζε και τις γνώμες των πολλών μπαμπούλες, φόβητρα των παιδιών)

ΙΒ 36 Άνθρωπε, επολιτεύσω εν τη μεγάλη ταύτη πόλει. Τί σοι διαφέρει, ει πέντε έτεσιν (ή εκατόν); Το γαρ κατά τους νόμους ίσον εκάστω. Τι σοι δεινόν , ει της πόλεως αποπέμπει ου τύραννος, ουδέ δικαστής άδικος, αλλ' η φύσις η εισαγαγούσα;οίον ει κωμωδόν απολύοι της σκηνής ο παραλαβών στρατηγός "Αλλ' ουκ είπον τα πέντε μέρη αλλά τα τρία" Καλώς είπας. Εν μέντοι τω βίω τα τρία όλον το δράμα εστί. Το γαρ τέλειον εκείνος ορίζει ο τότε μεν της συγκρίσεως, νυν δε της διαλύσεως αίτιος. Συ δε αναίτιος αμφοτέρων. 'Απιθι ούν ίλεως και γαρ ο απολύων
ίλεως
(Ανθρωπε έχεις ζήσει ως πολίτης σ' αυτή τη μεγάλη πόλη. Τι σ' ενδιαφέρει αν επί πέντε ή εκατό χρόνια; Το να ζείς σύμφωνα με τους νόμους έχει την ίδια αξία για τον καθένα. Τι κακό είναι λοιπόν άν απο την πόλη σε διώχνει όχι τύραννος, ούτε άδικος δικαστής, αλλά η φύσηπου σ' έφερε σ' αυτή; Είναι το ίδιο σαν να απολύει από τη σκηνή τον ηθοποιό ο παραίτορας που τον προσέλαβε. "Αλλά δεν έπαιξα ακόμα τις πέντε πράξεις αλλά τις τρεις. Καλά τα είπες. Στη ζωή όμως οι τρεις πράξεις είναι όλο το δράμα. Πότε θα τελειώσει ορίζει εκείνος ο αίτιος τότε μεν της σύστασης , τώρα δε της διάλυσης. Συ όμως είσαι αναίτιος και των δυό. Φύγε λοιπόν με καλοσύνη γιατί κι αυτός που σε απολύει είναι γεμάτος καλοσύνη)